Κυριακή, 21 Ιανουαρίου 2018

Ξεκινώντας τον διάλογο για την Παιδεία στο Κίνημα Αλλαγής ...


Το Ποτάμι μου ζήτησε να είμαι επικεφαλής της Επιτροπής για θέματα Παιδείας. Ο ρόλος μου, να προσπαθήσω αρχικά να συντονίσω την συζήτηση με τα μέλη της επιτροπής στο Ποτάμι,  και μετά να τις υποστηρίξω στις συναντήσεις με τους εκπροσώπους των άλλων συνιστωσών του Κινήματος Αλλαγής. Νέος ρόλος για εμένα, και δεν το κρύβω, με ανησυχεί. Μου αρέσει να σκέφτομαι ανεξάρτητα, και να εκφράζομαι ανεξάρτητα. Το βρίσκω δύσκολο να λειτουργήσω λοιπόν σε μια συλλογικότητα, και για αυτό με αγχώνει ο νέος ρόλος μου.

Με βάση το χρονοδιάγραμμα που μόλις έμαθα, οι προθεσμίες είναι ασφυκτικές. Και η δυνατότητα για εργασία σε βάθος και εκτεταμένο διάλογο περιορισμένη. Η ομάδα όμως έχει διάθεση, και γνώσεις, και ελπίζω ότι θα καταφέρουμε να προβάλουμε κοινές βασικές θέσεις μας.

Η πολιτική όμως πάνω από όλα είναι θέμα συμβιβασμών. Και μέσα από μια πολιτική διαδικασία, οι απόψεις αλλάζουν, διαμορφώνονται μέσα από επιχειρήματα και πολιτικές αρχές, και προβάλλονται τελικά οι κοινές συνιστώσες. Αυτό δεν είναι κακό. Κακό είναι να υπάρχει υποκρισία για το ποια είναι τα προσωπικά σου πιστεύω και τι θα είναι συμβιβασμός. Ένας συμβιβασμός, συχνά είναι πολύ ανώτερος των προσωπικών σου πιστεύω, και σε βάθος χρόνου τα προσωπικά πιστεύω, όχι οι αρχές μας αλλά η μέθοδος για να τις υποστηρίξουμε και να τις διαδώσουμε, είναι καλό να εξελίσσονται.

Για λόγους διαφάνειας και αξιοπιστίας όμως, αλλά και από σεβασμό σε όσους παρακολουθούν την αρθρογραφία μου και την πολιτική μου διαδρομή, αισθάνομαι την ανάγκη να καταθέσω τα προσωπικά μου πιστεύω για την Παιδεία. Πριν από  νέες συζητήσεις, ζυμώσεις, υποχωρήσεις, διαφωνίες, συμφωνίες, εγώ ξεκινάω από εδώ. Έτοιμος να αναγνωρίσω λάθη, να διορθώσω, αλλά και έτοιμος να προσπαθήσω να υποστηρίξω τις θέσεις μου.



Μία Συνολική Πρόταση για την Παιδεία
Η Παιδεία είναι κοινωνικό αγαθό και αποτελεί πρωταρχική υποχρέωση του κράτους να εξασφαλίζει την πρόσβαση κάθε πολίτη σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης, σύμφωνα με τις δυνατότητες και τις ιδιαιτερότητες του. 
Η Εκπαίδευση σήμερα παραμένει προσηλωμένη στην πρακτική και την φιλοσοφία του απόηχου της βιομηχανικής επανάστασης του 19ου αιώνα, στην απόκτηση συγκεκριμένων δεξιοτήτων και γνώσεων. Φιλοδοξία μας είναι να εκφράσουμε ένα νέο ολοκληρωμένο πρόγραμμα για ένα Εθνικό Σύστημα Παιδείας (ΕΣΠ) προσαρμοσμένο στις απαιτήσεις του 21ου αιώνα. Η εποχή μας απαιτεί πολίτες που στην εποχή της πληροφορικής επανάστασης έχουν τις βάσεις για να αποκτούν νέες δεξιότητες σε όλη την διάρκεια της ζωής τους και την ικανότητα να αξιολογούν κριτικά και δημιουργικά τις πληροφορίες που παρέχει το διαδίκτυο. Για να αντεπεξέλθει το ΕΣΠ σε αυτές τις προκλήσεις είναι απαραίτητο να δούμε την εκπαίδευση ως κοινωνική και οικονομική προτεραιότητα και να εξετάσουμε ρηξικέλευθες λύσεις σε όλες τις βαθμίδες της.
Οι αλλαγές στην Εκπαίδευση, είναι αδύνατες χωρίς σημαντική ενίσχυση της χρηματοδότησης όλων των βαθμίδων.

Προσχολική Εκπαίδευση

Η προσχολική εκπαίδευση αποσκοπεί στην ισότιμη ένταξη όλων των παιδιών στην Ελληνική Παιδεία και Κοινωνία και δίνει συστηματικές ευκαιρίες προσωπικής ανάπτυξης και καλλιέργειας σε ένα δομημένο και παιδαγωγικά κατάλληλο πλαίσιο. 

  • Προσχολική εκπαίδευση από 0-6 ετών στην βάση ενιαίου παιδαγωγικού προγράμματος, παρεχόμενη  από Δημοτικά και Ιδιωτικά κέντρα. 
  • Η πρόσβαση στα Ιδιωτικά κέντρα επιχορηγείται από το κράτος προς τους γονείς με βάση την οικονομική τους κατάσταση και το κόστος λειτουργίας των Δημοτικών κέντρων στην περιοχή.

Δημοτικό 

Το Δημοτικό σχολείο παρέχει τις μαθησιακές βάσεις που θα επιτρέψουν σε κάθε μαθητή να ανακαλύψει τα ταλέντα του, τις ιδιαιτερότητες του, αλλά και τις αδυναμίες του. 

  • Απεξάρτηση από την “ύλη” και το “βιβλίο” και καθορισμός μαθησιακών στόχων που θα ελέγχονται με βάση ετήσιες δοκιμασίες επάρκειας σε όλες τις τάξεις όλων των σχολείων. 
  • Αυτοδύναμες σχολικές μονάδες (ΑΣΜ) με προϋπολογισμό παρεχόμενο από το κράτος, ανάλογα με τον αριθμό των μαθητών τους, αλλά και αντιστρόφως ανάλογα με την πληθυσμιακή πυκνότητα και τους οικονομικούς δείκτες της περιοχής: περισσότερα χρήματα στα σχολεία φτωχών και ακριτικών περιοχών.
  • Οι μαθητές έχουν πρόσβαση σε οποιοδήποτε σχολείο του Δήμου της κύριας κατοικίας τους και Δήμων που συνορεύουν με τον Δήμο.
  • Ο χώρος των σχολείων αξιοποιείται για δράσεις φύλαξης, ενισχυτικής διδασκαλίας (και από ιδιώτες), κοινωνικές και αθλητικές δράσεις, με ευθύνη της διοίκησης της ΑΣΜ.
  • Αξιολόγηση της συνολικής εικόνας των ΑΣΜ, και όχι ατομικά των μαθητών ή των δασκάλων ή της διοίκησης: δημιουργία αίσθησης ομάδας και κοινών στόχων και συμφερόντων. Η αξιολόγηση όλων των σχολικών μονάδων δημοσιεύεται και είναι ελεύθερα προσβάσιμη στο διαδίκτυο.
  • Τα Ιδιωτικά σχολεία αντιμετωπίζονται ως ΑΣΜ που ανήκουν σε φυσικά ή νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου, και μπορούν να είναι κερδοσκοπικές ή μη. Στα ιδιωτικά σχολεία εφαρμόζονται οι ίδιες ετήσιες διαδικασίες αξιολόγησης με τα Δημόσια.

Υποχρεωτική Εκπαίδευση - Γυμνάσιο

Το Γυμνάσιο προετοιμάζει τους μαθητές για την ένταξη τους στον χώρο της Επαγγελματικής, Τεχνολογικής ή Πανεπιστημιακής εκπαίδευσης που τους ταιριάζει.

  • Η αποφοίτηση από το Γυμνάσιο σηματοδοτεί το τέλος της υποχρεωτικής εκπαίδευσης.
  • Δομή, αξιολόγηση, και πρόσβαση σε Δημόσιες και Ιδιωτικές σχολικές μονάδες κατά τα πρότυπα των Δημοτικών.
  • Κάθε νομός διαθέτει Πρότυπες Πειραματικές Σχολικές Μονάδες, τουλάχιστον μία για κάθε έναν από τους χώρους των Τεχνών, του Αθλητισμού, των Επιστημών και της Ειδικής Αγωγής. Η πρόσβαση σε αυτές καθορίζεται από κριτήρια η βαρύτητα των οποίων αποτελεί αποκλειστική ευθύνη της διεύθυνσης της κάθε μονάδας τα οποία είναι 1. η επίδοση του μαθητή στις δοκιμασίες στις δύο τελευταίες τάξεις του Δημοτικού 2. η τυχαιότητα (κλήρωση) και 3. η γραπτώς αιτιολογημένη γνώμη του δασκάλου του μαθητή και του διευθυντή της σχολικής ομάδας για ιδιαίτερα ταλέντα του μαθητή.
  • Οι απόφοιτοι Γυμνασίου αποκτούν πρόσβαση είτε στο Λύκειο είτε στην Επαγγελματική Εκπαίδευση, κατά αποκλειστικά δική τους επιλογή. 

Επαγγελματική Εκπαίδευση

Η Επαγγελματική εκπαίδευση αποσκοπεί στην δημιουργία επαγγελματιών με συγκεκριμένες δεξιότητες αλλά και ευρεία μόρφωση που θα τους επιτρέπει την ομαλή προσαρμογή στις συνεχώς μεταβαλλόμενες εργασιακές συνθήκες της εποχής μας.

  • Η βάση των οποίων θα είναι οι υπάρχουσες δομές Επαγγελματικών Λυκείων και ΙΕΚ που πρέπει να αναμορφωθούν ώστε να ενισχυθεί η ποιότητα και η σημασία τους.
  • Επέκταση του θεσμού της Μαθητείας με συνδυασμό σπουδών και επιδοτούμενης εργασίας.
  • Παροχή της δυνατότητας δια βίου ενημέρωσης αλλά και αλλαγής ειδικότητας μέσα από τις αρχικές δομές φοίτησης, σε όλες τις ηλικίες.
  • Κατ’ αντιστοιχία με τα Πρότυπα Πειραματικά Σχολεία, καθιέρωση του θεσμού των Επαγγελματικών Λυκείων Αναφοράς με αντίστοιχο προσωπικό και τρόπους εισαγωγής.
  • Αύξηση των βαθμών ελευθερίας ώστε στα Επαγγελματικά Λύκεια να υπάρχουν και ειδικότητες συνυφασμένες με την τοπική οικονομία

Μετάβαση στην Ανώτατη Εκπαίδευση - Λύκειο

Το Λύκειο προετοιμάζει τους αποφοίτους του Γυμνασίου με βάση της επιθυμία τους για την ένταξη στην Ανώτατη Τεχνολογική ή Πανεπιστημιακή εκπαίδευση που τους ταιριάζει.

  • Η φοίτηση στο Λύκειο διακρίνεται σε Λύκειο Προετοιμασίας Τεχνολογικής Εκπαίδευσης (ΠΤΕ) και Προετοιμασίας Επιστημονικής Εκπαίδευσης (ΠΕΕ).
  • Ο Επαγγελματικός Προσανατολισμός αποτελεί κύρια μέριμνα και των δυο τύπων Λυκείων.
  • Η αποφοίτηση και από τους δύο τύπους Λυκείων γίνεται με βάση Εθνικές Εξετάσεις σε Μαθήματα Βάσης. Οι εξετάσεις αυτές δεν έχουν διαγωνιστικό χαρακτήρα (να διαχωρίσουν τους μαθητές, δηλαδή συγκριτική αξιολόγηση όπως στις Πανελλαδικές) αλλά σκοπεύουν να αξιολογήσουν αν οι μαθητές κατέχουν αυτά που πρέπει τελειώνοντας τη συγκεκριμένη τάξη (απόλυτη αξιολόγηση). 
  • Οι απόφοιτοι του Λυκείου Προετοιμασίας Τεχνικής Εκπαίδευσης έχουν πρόσβαση σε όλα τα Ανώτατα Τεχνολογικά Ιδρύματα χωρίς εξετάσεις, με βάση την προτίμηση τους. Σε περιπτώσεις ζήτησης που υπερβαίνει τον αριθμό εισακτέων σε συγκεκριμένα τμήματα, γίνεται επιλογή με βάση της σειρά προτίμησης των υποψηφίων στην δήλωση των επιλογών τους, και αν είναι απαραίτητο κλήρωση με βάση κεντρικές διαδικασίες στο Υπουργείο Παιδείας. 
  • Οι απόφοιτοι του Λυκείου Προετοιμασίας Επιστημονικής Εκπαίδευσης έχουν πρόσβαση σε όλα τα Πανεπιστήμια χωρίς εξετάσεις, με βάση την προτίμηση τους. Σε περιπτώσεις ζήτησης που υπερβαίνει τον αριθμό εισακτέων σε συγκεκριμένα τμήματα, γίνεται επιλογή με βάση τις βαθμολογικές επιδόσεις σε σειρά από Πανελλαδικά Εξεταζόμενα Μαθήματα (ΠΕΜ) για τα οποία το Υπουργείο διενεργεί τις εξετάσεις με βάση υφιστάμενες διαδικασίες. Κάθε Πανεπιστημιακή Σχολή επιλέγει ως απαραίτητα μαθήματα για την εισαγωγή σε Τμήματα της τουλάχιστον τρία και το πολύ πέντε ΠΕΜ και τα Τμήματα καθορίζουν την βαρύτητα κάθε μαθήματος για εισαγωγή στο Τμήμα αυτό. Είναι επιλογή του μαθητή εάν θα λάβει μέρος στις εξετάσεις των ΠΕΜ: η εισαγωγή σε τμήματα χαμηλής ζήτησης μπορεί να γίνει με βάση το απολυτήριο ΠΕΕ. 

Ανώτατη Εκπαίδευση και Έρευνα

Η Ανώτατη Εκπαίδευση σε ισότιμα Ανώτατα Τεχνολογικά Ιδρύματα και Πανεπιστήμια (ΑΕΙ) με πλήρη αυτονομία αποσκοπεί στην δημιουργία πολιτών που να μπορούν να αντεπεξέλθουν στις απαιτήσεις για εξειδικευμένη εργασία, για καινοτομία, και δημιουργία νέας γνώσης.



  • Πρωταρχική υποχρέωση της Πολιτείας είναι η εξασφάλιση της πρόσβασης σε όλα τα Δημόσια ΑΕΙ όλων των πολιτών που που επιθυμούν την φοίτηση σε αυτά και έχουν τις απαραίτητες μαθησιακές επιδόσεις και δεξιότητες.
  • Πραγματική αυτονομία στα Πανεπιστήμια ώστε να καθορίσουν τους στόχους, τον ρόλο και την εστίαση τους. Η παρέμβαση του Υπουργείου περιορίζεται στην έγκριση ίδρυσης ή κατάργησης τμημάτων και σχολών και στην παροχή ρυθμιστικού πλαισίου που καθορίζει τις μέγιστες διακυμάνσεις σε αριθμό φοιτητών και τροποποιεί πενταετές πρόγραμμα οικονομικής επιχορήγησης με βάση σαφή κριτήρια. 
  • Πιστοποίηση όλων των πτυχίων και δημόσια προσβάσιμη αξιολόγηση στο παιδαγωγικό, διδακτικό και ερευνητικό κομμάτι αλλά και την οικονομική διαχείριση και αξιοποίηση πόρων του ιδρύματος.
  • Η ολοκλήρωση της πιστοποίησης και αξιολόγησης του Δημοσίου Πανεπιστημίου, ανοίγει τον δρόμο για την ελεύθερη δημιουργία ΑΕΙ ιδιωτικών συμφερόντων, κερδοσκοπικών και μη, τα οποία αξιολογούνται και πιστοποιούνται με τις ίδιες διαδικασίες.
  • Αποσύνδεση επαγγελματικών δικαιωμάτων από τα ΑΕΙ και μετάβαση της αρμοδιότητας σε επαγγελματικές οργανώσεις με την συμμετοχή των ΑΕΙ και την εποπτεία του κράτους.
  • Αναμόρφωση του κατακερματισμένου ακαδημαϊκού χάρτη για να επιτραπεί η ανάπτυξη της έρευνας και η καλλιέργεια της γνώσης με την συγκέντρωση κρίσιμης ακαδημαϊκής μάζας.
  • Το Άσυλο Ιδεών είναι κατάκτηση του παγκόσμιου επιστημονικού χώρου και η προστασία του είναι υποχρέωση του κράτους - το άσυλο ανομίας και βίας είναι στρέβλωση και ύβρις.
  • Σύνδεση των ΑΕΙ με τα ερευνητικά κέντρα: οι Ερευνητές εκτελούν εξειδικευμένο διδακτικό έργο και τα μέλη ΔΕΠ χρησιμοποιούν τεχνογνωσία και εγκαταστάσεις των ερευνητικών κέντρων.
  • Ενίσχυση και πλήρης ανεξαρτητοποίηση του ΕΛΙΔΕΚ με ταυτόχρονη μετάβαση στην σταθερή χρηματοδότηση του από Εθνικούς πόρους και προσέλκυση ιδιωτικών χορηγιών, μακρόχρονος στρατηγικός προγραμματισμός προκηρύξεων έργου βασικής και εφαρμοσμένης έρευνας, και ενίσχυση καινοτομίας.
  • Ενιαίο ψηφοδέλτιο ανά σύλλογο στις φοιτητικές εκλογές.

Παρασκευή, 19 Ιανουαρίου 2018

Υπάρχει σχέση ανάμεσα στη χρήση κινητών τηλεφώνων και τους όγκους εγκεφάλου; - jaj.gr


Το παρακάτω άρθρο αποτελεί κυρίως μια περίληψη και προσαρμογή της ανάλυσης της “Αμερικανικής Εταιρίας για τον Καρκίνο” (American Cancer Society, ACS) που βρίσκεται στην αυθεντική του μορφή στον διαδικτυακό χώρο της ACS.


Ο μεγάλος και συνεχώς αυξανόμενος αριθμός χρηστών κινητών τηλεφώνων αλλά και ο χρόνος που ξοδεύουν οι άνθρωποι στα τηλέφωνά τους έχει αυξηθεί δραματικά τις τελευταίες δεκαετίες.  Όσον αφορά τον καρκίνο, υπάρχει μια ανησυχία εάν τα κινητά τηλέφωνα ενδέχεται να αυξάνουν τον κίνδυνο εγκεφαλικών όγκων ή άλλων όγκων στην περιοχή της κεφαλής και του λαιμού (γλοιώματα, ακουστικά νευρώματα, και άλλα). Η ανησυχία εστιάζεται στα μέρη του σώματος κοντά στο κεφάλι και στον λαιμό, απλά διότι το τηλέφωνο συνήθως κρατιέται στο πλάι του κεφαλιού όταν χρησιμοποιείται: όσο πιο κοντά βρίσκεται η κεραία στο κεφάλι, τόσο μεγαλύτερη είναι η αναμενόμενη έκθεση σε ενέργεια ραδιοσυχνοτήτων. Η έκθεση φυσικά επηρεάζεται και από τον χρόνο χρήσης του τηλεφώνου, την χρήση ηχείων ή ανοιχτής ακρόασης, την απόσταση και την διαδρομή προς τον πλησιέστερο αναμεταδότη, και το μοντέλο του τηλεφώνου. Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι τα ασύρματα τηλέφωνα σπιτιού λειτουργούν σε περίπου 1/600 την ισχύ των κινητών τηλεφώνων, και άρα οποιαδήποτε ανησυχία πρέπει να είναι αναλογικά χίλιες φορές μικρότερη …


Πριν απαντήσουμε στο κύριο ερώτημα εάν τα κινητά τηλέφωνα προκαλούν καρκίνους, πρέπει να εξετάσουμε τον τρόπο λειτουργίας των κινητών τηλεφώνων. Τα κινητά τηλέφωνα λειτουργούν με την αποστολή και την λήψη σημάτων προς από σταθμούς βάσης, χρησιμοποιώντας ραδιοσυχνότητες (radiofrequencies, RF), μια μορφή ηλεκτρομαγνητικής ενέργειας που πέφτει ανάμεσα στα ραδιοκύματα (τα κύματα όπου γίνεται η μετάδοση του αστικού ραδιοφώνου, FM) και τα μικροκύματα (που χρησιμοποιούνται στους φούρνους μικροκυμάτων). Τα ραδιοκύματα FM, τα μικροκύματα, το ορατό φως, η θερμότητα, και τα κύματα των RF είναι μορφές μη ιονίζουσας ακτινοβολίας που δεν έχουν αρκετή ενέργεια για να βλάψουν άμεσα το DNA μέσα στα κύτταρα, και να προκαλέσουν καρκίνο. Οι μη ιονίζουσες ακτινοβολίες είναι εντελώς διαφορετικές από τα ιονίζοντα είδη ακτινοβολίας όπως οι ακτίνες Χ, οι ακτίνες γάμμα και το υπεριώδες (UV) φως, που μπορούν να σπάσουν τους χημικούς δεσμούς στο DNA και να προκαλέσουν καρκίνο με βάση γνωστούς και καλά μελετημένους μοριακούς μηχανισμούς. Τα παραπάνω στοιχεία για την φυσικοχημεία των ακτινοβολιών είναι καθολικά αποδεκτά. Οι (λίγοι) επιστήμονες που θεωρούν ότι η μη-ιονίζουσα ακτινοβολία μπορεί και να επηρεάζει τον άνθρωπο, εστιάζονται στην θερμική δράση αυτών των ακτινοβολιών, αυτή άλλωστε είναι η βάση για το πώς λειτουργούν τα φούρνοι μικροκυμάτων: πράγματι, σε πολύ υψηλά επίπεδα, τα κύματα RF μπορούν να θερμάνουν τους ιστούς του σώματος. Αλλά τα επίπεδα ενέργειας που εκπέμπονται από τα κινητά τηλέφωνα είναι πολύ χαμηλότερα και δεν αρκούν για να αυξήσουν τις θερμοκρασίες στο σώμα. Με άλλα λόγια, δεν γνωρίζουμε κάποιον βιοφυσικό μηχανισμό με βάση τον οποίο η ακτινοβολία των κινητών τηλεφώνων μπορεί να επηρεάζει τα ανθρώπινα κύτταρα και ιστούς. Η απουσία της γνώσης ενός μηχανισμού δεν αποκλείει φυσικά να υπάρχει κάποια συσχέτιση της χρήσης των κινητών με την εμφάνιση καρκίνου.


Για αυτό οι ερευνητές χρησιμοποιούν δύο κύριους τύπους μελετών για να προσδιορίσουν εάν τα κινητά τηλέφωνα (ή οποιοσδήποτε άλλος παράγοντας) μπορούν να προκαλέσουν καρκίνο. Ο πρώτος τρόπος είναι οι εργαστηριακές μελέτες, που επιτρέπουν στους ερευνητές να ελέγχουν επιστημονικές υποθέσεις για παράγοντες που πιθανόν έχουν σχέση με την επίδραση των RF, και είναι απαραίτητες για να απαντήσουν σε βασικά επιστημονικά ερωτήματα. Συνήθως οι ερευνητές εκθέτουν κυτταροκαλλιέργειες ή πειραματόζωα σε ενέργεια RF, και παρακολουθούν τυχόν διαφορές με πειράματα ελέγχου: τα αποτελέσματα αυτών των τύπων μελετών δεν έχουν άμεση εφαρμογή στην ανθρώπινη υγεία. Ο δεύτερος τύπος μελετών είναι αυτές που αφορούν άμεσα με την ανθρώπινη υγεία και εξετάζουν τα ποσοστά καρκίνου σε ομάδες ατόμων με διαφορετική έκθεση στην χρήση των κινητών τηλεφώνων και εξάγουν συμπεράσματα με βάση εξειδικευμένες μεθόδους στατιστικής ανάλυσης. Δεκάδες επιστημονικές μελέτες αυτού του δεύτερου τύπου που αφορούν άμεσα την υγεία μας, έχουν εξετάσει πιθανές συνδέσεις μεταξύ της χρήσης κινητού τηλεφώνου και όγκων, κυρίως του εγκεφάλου. Τι μας έχουν δείξει;


Σε αυτές τις μελέτες, οι ασθενείς με εγκεφαλικούς όγκους δεν αναφέρουν περισσότερες χρήσεις κινητού τηλεφώνου σε σχέση με υγιή άτομα και δεν τεκμηριώνεται σχέση "δόσης-απόκρισης" (η οποία θα ήταν μια τάση για τον κίνδυνο όγκων του εγκεφάλου να είναι υψηλότερη με την αύξηση της χρήσης κινητού τηλεφώνου). Μελέτες από μια ερευνητική ομάδα στη Σουηδία, έχουν αναφέρει αυξημένο κίνδυνο όγκων στην πλευρά του κεφαλιού όπου κρατήθηκε το κινητό τηλέφωνο, αλλά οι περισσότερες μελέτες άλλων ερευνητών δεν είχαν τα ίδια αποτελέσματα και δεν υπάρχει γενική αύξηση των όγκων στον εγκέφαλο στη Σουηδία κατά τα έτη που αντιστοιχούν σε αυτές τις αναφορές.


Μια από τις σημαντικότερες από αυτές τις μελέτες, είναι η μελέτη INTERPHONE η μεγαλύτερη μελέτη ασθενή-μάρτυρα που έγινε μέχρι σήμερα, και εξέτασε τη χρήση κινητού τηλεφώνου μεταξύ περισσότερων από 5.000 ανθρώπων από 13 χώρες που εμφάνισαν όγκους του εγκεφάλου (γλοιώματα ή μηνιγγιώματα) και παρόμοια ομάδα ατόμων χωρίς όγκους. Συνολικά, η μελέτη δεν βρήκε καμία σχέση μεταξύ του κινδύνου όγκου στον εγκέφαλο και της συχνότητας των κλήσεων, του μεγαλύτερου χρόνου κλήσης ή της χρήσης κινητού τηλεφώνου για 10 ή περισσότερα χρόνια. Ένα άλλο μέρος της ίδιας μελέτης συνέκρινε περισσότερους από 1.000 ανθρώπους με ακουστικά νευρώματα σε περισσότερους από 2.000 ανθρώπους χωρίς όγκους, όπου επίσης δεν υπήρχε γενική σχέση μεταξύ της χρήσης του κινητού τηλεφώνου και των ακουστικών νευρωμάτων. Μια άλλη μεγάλη, μακροχρόνια μελέτη συνέκρινε όλους τους ανθρώπους στη Δανία που είχαν συνδρομή κινητού τηλεφώνου μεταξύ 1982 και 1995 (περίπου 400.000 άτομα) με εκείνους χωρίς συνδρομή, για να αναζητηθεί πιθανή αύξηση των εγκεφαλικών όγκων: αυτή η μελέτη έχει μεθοδολογικά προτερήματα (δεν στηρίζεται σε αναμνήσεις ανθρώπων) αλλά και μεθοδολογικά προβλήματα (δεν μέτρησε πόσο συχνά αυτοί οι άνθρωποι χρησιμοποίησαν τα τηλέφωνά τους, ενώ τα κινητά τηλέφωνα που χρησιμοποιούνται κατά τη διάρκεια της μελέτης τείνουν να απαιτούν περισσότερη ισχύ από τα σύγχρονα κινητά τηλέφωνα). Και αυτή η μελέτη έδειξε ότι η χρήση κινητού τηλεφώνου, ακόμη και για περισσότερα από 13 χρόνια, δεν συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο εγκεφαλικών όγκων, όγκων σιελογόνων αδένων ή καρκίνου συνολικά ούτε υπήρχε σύνδεση με οποιοδήποτε υπότυπους όγκου toy εγκεφάλου ή με όγκους σε οποιαδήποτε θέση εντός του εγκεφάλου. Τέλος, μια  μεγάλη προοπτική μελέτη σε περίπου 800.000 γυναίκες στο Ηνωμένο Βασίλειο εξέτασε τον κίνδυνο εμφάνισης όγκων στον εγκέφαλο σε μια περίοδο 7 ετών σε σχέση με την αυτο-αναφερόμενη χρήση κινητού τηλεφώνου κατά την έναρξη της μελέτης. Και αυτή η μελέτη δεν βρήκε καμία σχέση μεταξύ της χρήσης κινητού τηλεφώνου και των όγκων του εγκεφάλου συνολικά ή μερικών κοινών υποτύπων όγκου του εγκεφάλου, αλλά βρήκε πιθανή σχέση μεταξύ της χρήσης μακροχρόνιων κινητών τηλεφώνων και των (καλοήθων, μη καρκινικών) ακουστικών νευρωμάτων.


Όλες οι μελέτες που έγιναν μέχρι τώρα έχουν περιορισμούς που είναι σημαντικό να αναφερθούν: α) οι μελέτες δεν έχουν ακόμα μπορέσει να ακολουθήσουν τους ανθρώπους για πολύ μεγάλες χρονικές περιόδους β) οι άνθρωποι χρησιμοποιούν τα κινητά τους τηλέφωνα πολύ περισσότερο από ό, τι ήταν πριν από 10 χρόνια γ) τα σύγχρονα τηλέφωνα είναι πολύ διαφορετικά από το παρελθόν και γενικά χρειάζονται λιγότερη ενέργεια για την λήψη σήματος δ) οι περισσότερες μελέτες έχουν επικεντρωθεί σε ενήλικες και όχι σε παιδιά και ε) η μέτρηση της χρήσης κινητού τηλεφώνου βασίζεται συχνά στις αναμνήσεις των ανθρώπων, και τα άτομα με καρκίνο  μπορεί ακόμη και υποσυνείδητα να θυμούνται την χρήση του τηλεφώνου τους διαφορετικά από ό, τι τα άτομα χωρίς καρκίνο. Είναι σημαντικό να συνεχιστεί η έρευνα για τον πιθανό κίνδυνο έκθεσης κινητού τηλεφώνου χρησιμοποιώντας ισχυρές μεθόδους μελέτης, ειδικά όσον αφορά τη χρήση από παιδιά και τη μακροπρόθεσμη χρήση.


Το συμπέρασμα που συγκλίνουν οι περισσότεροι αρμόδιοι Εθνικοί και Διεθνείς οργανισμοί που ασχολούνται με το θέμα, π.χ. η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA), η Ομοσπονδιακή Επιτροπή Επικοινωνιών (FCC), το Εθνικό Ινστιτούτο Περιβαλλοντικών Επιστημών Υγείας (NIEHS) και το Εθνικό Ινστιτούτο για τον Καρκίνο των Η.Π.Α, αλλά και η θέση της Ελληνικής Επιτροπής Ατομικής Ενέργειας (ΕΕΑΕ), με βάση τις υπάρχουσες επιστημονικές μελέτες και την γνώμη εμπειρογνωμόνων, είναι ότι τα αποδεικτικά στοιχεία για έναν πιθανό σύνδεσμο της χρήσης κινητών τηλεφώνων με τον καρκίνο είναι ιδιαίτερα περιορισμένα. Άρα δεν στοιχειοθετείται η λήψη μέτρων ή ανησυχίας,  αν και συνίσταται περισσότερη έρευνα για να εξεταστούν πιθανές μακροπρόθεσμες επιπτώσεις.


Τέλος, αξίζει να σημειωθεί ότι πολλές μελέτες έχουν διαπιστώσει ότι τα άτομα που χρησιμοποιούν κινητά τηλέφωνα κατά την οδήγηση είναι πολύ πιο πιθανό να βρίσκονται σε αυτοκινητιστικά ατυχήματα. Επιπλέον, δεν είναι σαφές εάν τα hands-free τηλέφωνα είναι ασφαλέστερα από τα φορητά τηλέφωνα όταν πρόκειται για οδήγηση. Εάν λοιπόν θέλετε να προφυλάξετε την υγεία σας από την χρήση των κινητών τηλεφώνων μην τα χρησιμοποιείτε κατά την διάρκεια της οδήγησης.