Κυριακή, 23 Απριλίου 2000

Εκλογές 2000, μετά - Το επταήμερο του Διόδωρου


Ηρθα, εψήφισα και απήλθα... Αυτό όμως το ανέκδοτο με την πιο σύντομη κυβέρνηση στην ιστορία, «εφτά με εννιά το βράδυ» δεν το κατάλαβα. Δύο ώρες εμένα μου πήρε την ίδια μέρα να κατέβω από Μαρούσι στη Νέα Σμύρνη και μόνο σύντομο δεν μου φάνηκε. Δεν θα μου λείψει η Αθήνα, Διόδωρε, λυπάμαι που στο λέω... Ούτε κάποιοι από τους βουλευτές που εκλέξαμε στην Α' και Β' Αθηνών θα μου λείψουν ­ τους εκλέξαμε, Διόδωρε, κατά παράβασιν αρχαίας και σοφής νομοθεσίας που όριζε ότι οι γόνοι τον κατεχόντων αξιώματα δεν μπορούσαν να εκλεγούν για μια γενιά σε δημόσιες θέσεις... Ισως μόνο να μου λείψει ο τόσο χαμογελαστός μαυριδερός μετανάστης που πουλάει μπανάνες κάθε πρωί στο φανάρι της ΗΒΗ στο Μαρούσι... Δεν ξέρω μόνο αν αυτό το χαμόγελο είναι η ευτυχία του που είναι στην «Ευρώπη» ή απλά γελάει ο άνθρωπος με τα χάλια μας...