Κυριακή, 21 Μαΐου 2000

Ολυμπιακοί - Το επταήμερο του Διόδωρου


Πήγε ένας τυπάκος κάποτε σε ένα χωριό, με ένα δισάκι πέτρες, και ζήτησε μια φωτιά και ένα καζάνι να φτιάξει μια πετρόσουπα για βραδινό. Τρελαθήκανε οι χωριανοί και τον κοιτάζανε να βράζει τις πέτρες. 
«Καλή η πετρόσουπα, κουμπάρε;» τον ρωτάνε.
«Καλή, καλή» τους λέει. «Μόνο να 'χε και κανά λαχανικό μέσα, θα νοστίμιζε».
...Πάνε οι χωριανοί και φέρνουνε λαχανικά...
«Καλύτερα τώρα;» τον ρωτάνε.
«Καλή, καλή» λέει. «Μόνο να 'χε και λίγο βοδινό...».
...Του φέρνουνε και λιγάκι βοδινό οι χωριανοί, έτοιμη η σούπα σε λίγο, τρώει τα λαχανικά, τρώει το βοδινό, πίνει και το ζουμάκι ο τυπάκος, χαρά και οι χωριανοί που έγινε καλή η πετρόσουπα, χόρτασε ο τυπάκος το αντεράκι του, μείνανε οι χωριανοί με τις πέτρες. 
Δεν ξέρω γιατί, αλλά κάθε φορά που ακούω κάτι για τους Ολυμπιακούς Αγώνες θυμάμαι αυτή την ιστορία, Διόδωρε...