Δευτέρα, 12 Ιανουαρίου 2015

Πολιτικός εγώ; - Το Ποτάμι


Έφυγα από την Ελλάδα στα εικοσιδύο μου, ερωτευμένος με την Ευρώπη, την Έρευνα, και την Παυλίνα. Εικοσιδύο χρόνια μετά παντρεμένος και με τους τρεις έρωτες. Με την Ευρώπη γνώρισα φίλους καλούς, πόλεις όμορφες, απίθανα μπαράκια και εξαίρετα εστιατόρια, κολλημένος Ευρωπαίος από το διδακτορικό μου στο Ευρωπαϊκό Εργαστήριο Μοριακής Βιολογίας, μέχρι σήμερα στα Ευρωπαϊκά ερευνητικά προγράμματα, αμετανόητος. Με την Έρευνα συγκινήσεις, επιτυχίες μεγάλες, αποτυχίες ευτυχώς μικρές, άγχος, δουλειά, πολύ δουλειά, ολόκληρα εικοσιτετράωρα άυπνος στους επιταχυντές σωματιδίων στο Αμβούργο, στην Γκρενόμπλ, στο Βίλλιγκεν, στο Παρίσι, αλλά και οι μικρές στιγμές θριάμβου που βλέπεις κάτι που δεν το έχει δει ποτέ άλλος κανείς. Με την Παυλίνα ταξιδέψαμε - τραίνα, αεροπλάνα, βαπόρια, αυτοκίνητα - σπουδάσαμε, μείναμε μαζί, παντρευτήκαμε, κάναμε και δυο παιδιά, συνεχίζουμε.
Έχεις καβατζάρει τα σαράντα λοιπόν, έχεις μια σίγουρη θέση, ένα δικό σου επιστημονικό εργαστήριο - όνειρο ζωής, μια ήρεμη ζωή αλλά γεμάτη, τη σιγουριά ενός κοινωνικού κράτους όπως αυτό της Ολλανδίας. Και κάπου εκεί σου σκάει και ο τέταρτος έρωτας. Ένα σπίτι γεμάτο καλοκαίρια, στο χωριό του πατέρα σου, στο Λασίθι. Οι πρώτες διακοπές με τους γονείς σου, που δεν τις θυμάσαι, αλλά και οι τελευταίες, που τις θυμάσαι καλά. Οι διακοπές από δυο βδομάδες το καλοκαίρι, γίνονται τέσσερις, "δεν πάμε και το Πάσχα;", "να βάλουμε σόμπα να περνάμε και τα Χριστούγεννα;"... και κάπου εκεί καταλαβαίνεις και την έννοια της λέξης "νόστος".
Είμαστε πάνω-κάτω στις αρχές της δεκαετίας λοιπόν. Και εκεί που λες να γυρίσεις, όλα έρχονται τα επάνω κάτω. Αυτά που γκρίνιαζες είκοσι χρόνια τώρα και τα εκτόνωνες μέσα από σποραδικούς ψευδώνυμους αφορισμούς στο "Επταήμερο του Διόδωρου" (να το πάρει το ποτάμι; "Συνήγορος του Αββαδών"), τα βλέπουν όλοι μπροστά τους. Κάποιοι γνωστοί σου χάνουν δουλειές, πουλάνε αμάξια, φτιάχνουν βιογραφικά για το εξωτερικό, και από εκεί που οι συζητήσεις αρχίζανε με ένα "ρε παιδιά πότε θα γυρίσετε εσείς;" τώρα ξεκινάνε με "εμείς πάντως το σκεφτόμαστε για έξω...".
Και κάπου εκεί βλέπεις το Ποτάμι. Επιφυλακτικός στην αρχή. Αισιόδοξος μετά, κοιτάς το Ευρωψηφοδέλτιο. Ψηφίζεις. Αν και άλλους "σταύρωσες", το Ποτάμι πήγε καλά, κάτι κινείται, είναι μπλεγμένοι και δυο - τρεις συνάδελφοι που εκτιμάς. Χτυπάει το κινητό μέσα στο συνέδριο στη Γερμανία, πρώτη συνομιλία με τον Σταύρο. Να μπεις στην Επιτροπή Διαλόγου. Γιατί όχι. 21 Σεπτεμβρίου, κατάμεστο το Κακογιάννη, κάτι λες για πέντε λεπτά, δυο μέρες είναι και πρωτοσέλιδο στο Ποτάμι. Ένα βράδυ με τον Σταύρο στο Αλάτσι, εντυπωσιασμένος. Ο Σταύρος είναι ανθρώπινος, περίεργος, ενθουσιώδης, αγχωμένος, αισιόδοξος - θα γινόταν καταπληκτικός επιστήμονας αν δεν τον είχε φάει η δημοσιογραφία.
Συζητάω, ηλεκτρονικά πάντα, συμμετέχω, ακούνε, συμβάλλω. Δικαιοσύνη, Εργασία, Παιδεία. Διαχωρισμός των διακριτών ρόλων της εκκλησίας και του κράτους, ένταξη και ενσωμάτωση των μεταναστών με τα παιδιά των μεταναστών που ζουν και μεγαλώνουν στην Ελλάδα να μπορούν να πάρουν την ελληνική υπηκοότητα, καθιέρωση Εθνικής Ασφάλισης Υγείας που να μπορεί να παρέχει δωρεάν πρόσβαση σε ένα βασικό πακέτο υπηρεσιών υγείας σε όλους τους μόνιμους κατοίκους της χώρας, προτεραιότητα στην παραγωγή προϊόντων που είναι διεθνώς εμπορεύσιμα. Μέσα στην Ευρώπη. Καθαρά. Έμφαση στην Εκπαίδευση, σαφή μέτρα για την Ανώτατη Παιδεία, ένα σωστό σκεπτικό για την Έρευνα. Αισθάνομαι ότι έχω λόγο για το τι θα γίνει στην Ελλάδα που θέλω να γυρίσω.
Πέφτει και η πρόταση, υποψήφιος στην πατρίδα, στο Λασίθι. Πολιτικός εγώ; "Ναι ρε, πολιτικός, ως πολίτης που σκέφτεται και ενεργεί" λέει ο Ροβυθέ.
Κάπως έτσι ήρθανε τα πράγματα, και κατεβαίνω με το Ποτάμι.

Δευτέρα, 5 Ιανουαρίου 2015

Προεκλογική Συνέντευξη


Κρητικός στην καταγωγή και στην ψυχή αν και δεν έχετε ζήσει στην Κρήτη. Τι είναι αυτό που σας έκανε να επιστρέφετε τα καλοκαίρια, να επενδύσετε αναπαλαιώνοντας το σπίτι σας και τελικά να είστε υποψήφιος βουλευτής;

Μα εχω ζησει στην Κρητη τις πιο ωραιες μερες μου ως παιδι και εφηβος - στο Κάτω Χωριό κατέβαινα το ίδιο βράδυ που κλείνανε τα σχολεία – συνταξιούχος ο πατέρας μου, ήτανε 58 όταν γεννήθηκα – και έφευγα δυο βράδυα πριν. Το σπίτι είναι ο πιο παλιός έρωτας, ο οντάς, η φάμπρικα, το πόρτεγο, το θυμόμουνα τεράστιο, γοητευτικό, χαρούμενο. Είχε πεθάνει απο το 2003 η θεία μου που έμενε εκεί, το βρηκα έρημο, με πόντικες ψόφιους στην αποθήκη, και με φίδια να τρέχουνε στο πόρτεγο. Όταν καβατζάρεις τα σαράντα και είχεις και παιδιά, μετά απο είκοσι στο εξωτερικό, κάπου κοιτάς και πίσω. Απο την μια «πιάστηκε η καρδιά μου», απο την αλλη είπαμε με την γυναικα μου να δώσουμε  στα παιδιά ένα σημείο αναφοράς για τις διακοπές κάθε χρόνο στην Ελλάδα, έτυχε να εχουμε και κάποια λεφτά στην άκρη κυρίως απο πνευματικά δικαιώματα στο λογισμικό υπολογιστών που είχα φτιάξει,  βοηθησαν και τα πεθερικά, είναι και τα ξαδέρφια μου εκεί αρχιτέκτονες με ειδικότητα στις αναπαλαιώσεις, λίγο ήθελε.

Πως απο το σπιτι βρεθηκα υποψηφιος ... μπήκα στην Επιτροπη Διαλόγου αρχικά, στις 21 Σεπτεμβρίου βρέθηκα στο «Κακογιάννη» για ομιλία, την επόμενη με κάλεσε ο Σταύρος το βραδυ για μια ρακη στο Αλάτσι, μιλησαμε με Κρητική παρέα, ητανε εκει ο Γραμματικάκης και ο Παυλάκης, τα βρηκαμε, συνέχισα μετά να γράφω για την υγεια, την παιδεια και την έρευνα στον εσωτερικο διάλογο για την διαμόρφωση των θέσεων, και πριν λιγες μερες ηρθε η πρόσκληση. Ήτανε έκπληξη – κακά τα ψέμματα. Και κακα τα ψέμματα, το Λασίθι ειναι διεδρική, αμα το Ποταμι βγαλει στο Λασίθι Βουλευτη θα εχει Πανελλαδικά γυρω στο 20%. Δεν κατεβαινω για να βγω βουλευτης, αλλα για να συζητησω για το Ποταμι, να εξηγήσω ότι μπορώ για το Ποταμι, αλλα κυριως για να ακούσω. Τελικα, για να βοηθησω να παρουμε ψηφους ως Ποταμι, οχι ως Περράκης.

Το χωριό σας, το Κάτω Χωριό Ιεράπετρας, βρίσκεται ανάμεσα σε δύο πελάγη. Στο Κρητικό και το Λιβυκό. Μία στενή λωρίδα γης μήκους 14 χιλιομέτρων χωρίς ποτάμια. Εσείς γιατί με το Ποτάμι;

Στη μεση ακριβως των 14 χιλιομετρων το χωριο μας! Το Ποτάμι το ειδα με συμπάθεια απο την αρχή. Στο Συνεδριο Φαρμακολογιας τον Ιούνιο στην Αθηνα, πιάσαμε σε ενα διαλειμμα τα πολιτικά με τον Αχιλλέα Γραβάνη – καθηγητή στην Ιατρικη Ηρακλείου – και ειδαμε οτι συμφωνουμε σε πολλά, και με πρότεινε για συμμετοχή στην Επιτροπή Διαλόγου.  Στο Ποτάμι βρεθηκα , αρχικά για να εξηγησω τις απόψεις μου και να ακούσω τις δικιές τους για υγεία, παιδεία, έρευνα. Τωρα συνεχιζω απλά γιατι συμφωνώ με τις 99 θέσεις, και με το κυβερνητικό πρόγραμμα που εξαγγείλαμε στο Κακογιάννης. Στο μέλλον για να κάνουμε αυτά που λεμε οτι πρέπει να γίνουν.

Από τη στιγμή που τελειώσατε το σχολείο βρεθήκατε στο εξωτερικό. Σε ποιες χώρες και πάνω σε πιο αντικείμενο εργάζεστε;

Βρεθηκα στο εξωτερικό μετά που τελείωσα το Πανεπιστήμιο στην Ελλάδα: Γερμανια, Γαλλια, Ολλανδια – με πιο συντομα περασματα (μηνων) απο την Αγγλια και τις Ηνωμενες Πολιτείες. Προσπαθουμε με την ομάδα μου να συμβάλλουμε στην αναπτυξη νεων φαρμάκων για τον καρκινο, με δυο τροπους. Απο την μια φτιαχνουμε εξειδικευμενα προγράμματα υπολογιστων που τα χρησιμποιουν σε ολον τον κοσμο στην διαδικασια μελετης της τρισδιαστατης δομης βιολογικων μοριων, που ειναι ενα απαραιτητο κομματι για την δημιουργια φαρμακων νεας γενιας. Απο την άλλη μελετάμε συγκεριμενους «στόχους» και προσπαθούμε να φτιάξουμε χημικες ουσίες που θα είναι οι προδρομοι των εξατομικευμενων χημειοθεραπευτικων σε εικοσι-τριάντα χρόνια απο τώρα. Στην βασική έρευνα.

Θέλετε να επιστρέψετε στην Ελλάδα και να ζήσετε στην Αθήνα,  να εγκατασταθείτε στην Κρήτη ή να μείνετε στην Ολλανδία;

Στην Αθηνα δεν θα γυρισουμε. Εάν η Ελλάδα παρει την στροφή που θέλω, εαν η Ελλάδα πέσει στο Ποτάμι μαζι μας, και οχι στον γκρεμο, θελω να γυρισουμε. Με προτεραιοτητα το Ηρακλειο – που αλλωστε εχει ενα Πανεπιστημιο πολλα τμηματα του οποιου ειναι περαν αμφιβολίας απο  τα καλυτερα σε ολον τον κοσμο. Και δεν το λεω ως Κρητικος, αλλα αντικειμενικά. Για αυτο και η επιτυχια που θελω να εχει το Ποταμι ειναι στοιχημα ζωης για εμενα: με το Ποταμι να βοηθαει να κυβερνηθει η χωρα με τους ικανοτερους, να εγγυαται την Ευρωπαικη της πορεια αλλα και Δικαιοσυνη, Εργασία, Παιδεία, με άλλα λόγια το τοσο απαραίτητο κοινωνικο πρόσωπο του κράτους που εχει αναγκη η Ελλαδα, γυρναω. Χωρις δυνατό Ποταμι, Ολλανδία ή κάπου αλλού στην Ευρωπη, ποτέ δεν ξέρεις.

Ο αριθμός των Ελλήνων στο εξωτερικό έχει πολλαπλασιαστεί τα τελευταία χρόνια, λόγω ανεργίας, κρίσης, φτώχιας και πλούτου αναξιοποίητων γνώσεων στην Ελλάδα. Πώς αισθάνεστε γι’ αυτό;

Παράξενα. Ξερετε, λενε οτι «ο φασισμός νικιέται με το διάβασμα και ο ρατσισμός νικιέται με το ταξίδι». Δυστυχως οι Ελληνες δεν διαβαζουν, πατωνουμε σε ολες τις στατιστικες, καλο ειναι να ταξιδεψουν καποιοι και να γνωρισουν αλλες χωρες και κοινωνικα συστηματα. Θα κουβαλησουνε εμπειριες, γνωσεις, ιδεες. Ειδικα οι νεοι ανθρωποι που φευγουνε πιο ευκολα. Ειναι μεν δυσαρεστο γιατι χανονται γνωσεις και ενθουσιασμος, δοκιμαζονται οικογενειακες σχεσεις και φιλιες, τα εχω ζησει ολα αυτα, αλλα οσοι φευγουν θα κερδισουν και πολλα. Το Ποτάμι έχει στόχο να βοηθησει να προετοιμαστει η Ελλαδα να τους καλοσωρισει πισω, σοφοτερους, πιο Ελληνες απο οτι πριν φυγανε, αλλα και πιο Ευρωπαιους, πολιτες του κοσμου στην Ελλάδα.

Πώς κάνετε τον προεκλογικό σας αγώνα; Ποιοι σας βοηθούν;

Δεν εχω ξεκινησει τιποτε ακομη – η αποφαση ητανε πολυ προσφατη. Θα γυρισω απο την Ολλανδια το συντομότερο – υπαρχουν καποιες καταληκτικες ημερομηνιες για Ευρωπαϊκα ερευνητικα προγραμματα που δεν μπορω να αγνοησω. Μεχρι τοτε θα συννενοηθω μεσω διαδικτυου με τους τοπικους εθελοντές του Ποταμιου σε καθε πολη και σε οσα χωρια ξερουμε κοσμο. Βολτα απο πόλη σε πόλη (αν ητανε καλοκαιρι θα επαιρνα το ποδηλατο...), κουβέντα με τον κόσμο σε μικρες συγκεντρωσεις όπου προτείνουν οι εθελοντές, χωρις ομιλίες. Βολτα στις πολεις, στα μαγαζιά, στις καφετεριες. Και σιγουρα καποια στιγμη θα κερασω ρακες στην πλατεια στο Κατω Χωριο ή στο σπιτι – θα δούμε.

Ποιο σημείο του προγράμματος του Ποταμιού σας εκφράζει απόλυτα;

Το κυβερνητικό πρόγραμμα που εξαγγείλαμε στο Κακογιάννης, αλλά και πολλά άλλα σημεια απο τις θέσεις μας: διαχωρισμός των διακριτών ρολων της εκκλησιας και του κράτους με σεβασμο στην ορθόδοξη παράδοση, οικονομική, κοινωνική και πολιτική ένταξη και ενσωμάτωση των μεταναστών με τα παιδιά των μεταναστών που ζουν και μεγαλώνουν στην Ελλάδα να μπορούν να πάρουν την ελληνική υπηκοότητα, καθιέρωση Εθνικής Ασφάλισης Υγείας που σε βαθος τετραετίας να μπορεί να παρέχει δωρεάν πρόσβαση σε ενα βασικό πακέτο υπηρεσιών υγειας σε ολους τους μόνιμους κατοίκους της χώρας, προτεραιότητα στην παραγωγή προϊόντων που είναι διεθνώς εμπορεύσιμα – ενας τομέας όπου το Λασιθι εχει ιστορικά πρωτοποριακο ρολο με τα θερμοκήπια αλλα και το λαδι.