Σάββατο, 5 Νοεμβρίου 2016

Αγαπητέ Κυριάκο,


Παρακολουθώ την πορεία σου με ενδιαφέρον, από τότε που μπλέχτηκες με την πολιτική. Με την οικειότητα αλλά και τον θαυμασμό του μικρότερου συμμαθητή, με την συμπάθεια του περιστασιακού συμπαίκτη σου στο μπάσκετ, με την περιέργεια του νεόκοπου ερασιτέχνη πολιτικού.

Αντίθετα με πολλούς δεν αμφισβητώ την ειλικρίνεια σου. Ούτε και την τιμιότητα σου, κάτι ατασθαλίες με την Siemens και κάτι δάνεια, συμβαίνουν στις παλιές καλές οικογένειες - το λέω ειλικρινά ότι είμαι βέβαιος ότι δεν είχες καμία υστερόβουλη πρόθεση. Ούτε τις σπουδές σου αμφισβητώ - οι διακρίσεις σου στα καλύτερα Πανεπιστήμια δεν αγοράζονται. Είμαι βέβαιος ότι διακρίθηκες με την αξία σου - με την αδιαμφισβήτητη ευφυΐα σου για να είμαι πιο ακριβής - πιθανόν και χωρίς καν να δουλέψεις πολύ. Όσο για τις πρώτες σου δουλειές, εντάξει δεν θα τις είχες αν δεν σε λέγανε Μητσοτάκη, αλλά και τα προσόντα είχες, και καλά τις έκανες. Και βουλευτής δεν θα έβγαινες τόσο εύκολα αν δεν σε λέγανε Μητσοτάκη, αλλά η παρουσία σου στην κοινοβουλευτική ομάδα ήτανε ανάσα νεωτερικότητας.

Ξέρεις, είχα μια τρελή ελπίδα: εάν έχανες την ηγεσία της ΝΔ, θα έφευγες. Θα συσπείρωνες γύρω σου την φιλελεύθερη ΝΔ, την ΔΡΑΣΗ, ίσως και το Ποτάμι, ακόμα και κάποιους ανθρώπους που κάποτε ήτανε ΠΑΣΟΚ, ακόμα και τα "ορφανά της σοσιαλδημοκρατίας" και θα είχαμε ένα μεγάλο Προοδευτικό Ευρωπαϊκό Συνασπισμό. Σκέφτομαι, ότι αν τελικά δεν σε λέγανε Μητσοτάκη, σοσιαλδημοκράτης θα ήσουνα, σου ταιριάζει πιο πολύ. Οικονομικά φιλελεύθερος, κοινωνικά σοσιαλιστής.

Έγινες ο ηγέτης της ΝΔ όμως και είσαι πλέον, εκτός συνταρακτικού απροόπτου, ο επόμενος πρωθυπουργός. Παλιοί φίλοι από το σχολείο μας, παλιοί μου φίλοι από την μετέπειτα ζωή μου, αλλά και νέοι φίλοι που βρεθήκαμε πιο πρόσφατα, είναι μαζί σου. Φίλοι που εκτιμώ ειλικρινά, και είναι μαζί σου γιατί πιστεύουν σε εσένα, και όχι από υστεροβουλία. Φυσικά, κάποιοι έρχονται μαζί σου από καιροσκοπισμό και συμφέρον, αλλά και αυτό ανθρώπινο είναι - αυτοί εμένα δεν ήτανε ποτέ φίλοι μου, ευκαιριακοί συνοδοιπόροι ήτανε στην πολιτική μου καριέρα - αλλά τους καταλαβαίνω, και ελπίζω να τους "καταλαβαίνεις" και εσύ.

Δεν θα το ξέρεις αυτό - ασχολήθηκα εδώ και δύο χρόνια με την πολιτική! Με το Ποτάμι! Αστείο δεν είναι; Στο σχολείο, όχι στο δεκαπενταμελές, ούτε στο τριμελές του τμήματος δεν είχα εκλεγεί ποτέ. Στο Πανεπιστήμιο την ώρα μου την έτρωγα στα εργαστήρια, μετά στο εξωτερικό. Παρέμεινα πολίτης, διάβαζα εφημερίδες, και ... μετά ήρθε το Ποτάμι.

Το Ποτάμι που φυλλορροεί προς εσένα - σχεδόν προσωπικά - λένε οι εφημερίδες. Δεν είναι ψέματα. Αρκετοί φύγανε για χάρη σου. Θα φύγουνε και άλλοι, είμαι βέβαιος.

Εγώ δεν θα φύγω, αλλά καταλαβαίνω ότι αυτό λίγο σε ενδιαφέρει. Ένας ερασιτέχνης υποψήφιος σε διεδρική, ούτε με θυμάσαι από το 'πράσινα' γήπεδα των δεκαοκτώ μας. Ήθελα να σου εξηγήσω όμως γιατί δεν θα είμαι μαζί σου στη ΝΔ, και το έβρισκα δύσκολο. Το κατάλαβα όμως χθες. Διάβασα για την οργή σου και την καθαίρεση του Κώστα Τασούλα από τη θέση εκπροσώπου της ΝΔ στην Επιτροπή Κοινοβουλευτικής Δεοντολογίας ... Οι περισσότεροι το είδανε θετικά, και θετικό είναι. Εγώ όμως κατάλαβα, ότι όταν κυβερνήσεις θα οργίζεσαι συχνά. Θα έχεις πολλούς από αυτούς παντού. Όχι πρωτοκλασάτους υπουργούς - αυτούς θα τους διαλέξεις προσωπικά. Αλλά, ξέρεις τώρα, ισορροπίες, παραχωρήσεις, λάθη. Και για να μην οργίζομαι κι εγώ συχνά, δεν θα είμαι μαζί σου.

Η πολιτική πραγματικότητα στην ημεδαπή, με έχει ξεπεράσει πλέον σε μεγάλο βαθμό. Πριν από έξι χρόνια, το μέλλον αν και ζοφερό, ήταν πιο απτό, πιο πραγματικό, πιο άμεσο, συγχρόνως αναπόφευκτο αλλά με έναν περίεργο τρόπο λιγότερο απειλητικό λόγω της αμείλικτης αμεσότητας του. Ήταν προβλέψιμο. Ο Ζουράρις ως υπουργός Παιδείας σε Αριστερή κυβέρνηση, είναι το απρόβλεπτο. Πέρα και από τα όρια που έχει άτυπα θεσμοθετήσει ακόμα και ο Θίασος Εφαρμοσμένου Σουρεαλισμού που έχει καταλάβει την Κυβέρνηση, θα μου πεις. Δεν πάμε πουθενά με αυτούς. Η επερχόμενη διακυβέρνηση της ΝΔ με τον Κυριάκο, είναι η λύση.

Αλλά ξέρεις κάτι για την επερχόμενη διακυβέρνησή σου Κυριάκο;

Είναι προβλέψιμη.

ΥΓ βρε Κυριάκο, πες σε αυτούς με το "καλύτερο βιογραφικό της χώρας" να λένε κάτι άλλο. Χάνεις ψήφους από καλά βιογραφικά.